Une triste histoire’ – Lewenborg 1 hard onderuit tegen Sissa 1 

door: Klaas Dijkhuizen

De geschiedenis herhaalt zich. Net als na de laatste wedstrijd tegen Groningen Comb. 1 kom ik weer met een waardeloos gevoel thuis, heb een korte en dus slechte nachtrust en sta ik gebroken op. Tussendoor maalt in de slaap de partij door in het hoofd. Simpele zetten en oplossingen passeren de revue.

In de keuken staat ’s ochtends de radio aan. Muziek van Michel Fugain komt de oren binnen. Het is ‘Une belle histoire’ – https://youtu.be/EgLoBUP5TbI . Eigenlijk besef je op zo’n moment pas wat een wonderschoon, relaxed en opbeurend nummer dit is. Het is een romantisch vakantieverhaal.

Ik sleep me met ‘nieuwe muzikale energie’ de dag door. Desondanks ging ook het vaste hardlooprondje hierna moeizaam. Wat kan een simpel schaakpartijtje toch langdurig na-ijlen. ‘Gelukkig is het maar een spelletje’, is mijn eigen veelvuldig herhaald devies om een en ander te relativeren. Romantiek als in het liedje was deze dag in elk geval ver te zoeken. Ik kon me ook nog niet zetten tot het schrijven van een verslag.

Donderdag 22 januari 2026, twee dagen later. De vierde externe NOSBO-wedstrijd was dus afgelopen dinsdag Lewenborg 1 – Sissa 1. Tegenvallers waren de afzeggingen van Bruno Jelic, eerste bordspeler en op het laatste moment ook nog Jan Wiebe van Veen. Douwe Pol (derde keer) en Rudy Frieswijk waren hun vervangers.

Sissa kwam op bezoek met gemiddeld 2006 aan rating. Lewenborg zette er 1863 tegenover. Dat het weer een zware avond zou worden stond als een paal boven water. Op naar de wedstrijd, waarvan ik door tijdgebrek veel heb gemist.

Bord 8 – Boudewijn Hoogeboom (LB, 1711, wit) – Wouter Maneschijn (1942): 0-1

 Boudewijn moest opboksen tegen 231 ratingpunten extra. Hij vergat na een door zwart aangenomen d4-gambiet het c4-pionnetje weer in beslag te nemen. Hij kwam daarom moeizaam te staan, en met dus een langdurige achterstand van een pion. Vermoedelijk is hij langzaam maar zeker van het bord geschoven. Boudewijn verloor.

Bord 7 – Maarten Roorda (wit, 1913) – Douwe Pol (LB, 1860): 1-0

 Douwe kwam met zwart in de Grand Prix aanval van het Siciliaans terecht. Qua rating was het nog de meest gelijkwaardige partij van de avond. Ook hiervan heb ik niets kunnen meekrijgen van het verdere wedstrijdverloop behalve dat hij het als één van de laatsten heel lang volhield. Hij zag f5 over het hoofd wat hem een pion zou opleveren, en maakte in tijdnood in een gelijkwaardige stelling een beslissende fout en moest ofwel zijn Dame geven via een paardvork of zich mat laten zetten.

 Bord 6 – Rudy Frieswijk (LB, wit, 1725) – Niels Brand (1956): ½-½

 Invaller Rudy had, net als Boudewijn, 231 ratingpunten meer tegenover zich zitten. Ook hier zag ik een Siciliaan op het bord komen. In het middenspel zag ik zowaar een interessante stelling voor Rudy. Vrijpionnen op de a- en b-lijn, die klaar stonden om naar de overkant te rennen. Wel twee torens op dezelfde lijnen er tegenover, maar met enige voorbereiding zou het misschien een kans op winst hebben kunnen opleveren. Of dit scenario ook is gevolgd, heb ik niet gezien. In elk geval heeft Rudy een knappe remise tegen de op papier veel sterkere Niels in de wacht gesleept.

Bord 5 – Gertjan Haan (wit, 2073) – Ramon Middeljans (LB, 1818): 1-0

 Aan dit bord het grootste ratingverschil t.w. 255 in het nadeel van Ramon. Van het wedstrijdverloop heb ik nagenoeg niets meegekregen, maar Ramon verloor dus ook.

 Bord 4 – Marcel Pouw (LB, wit, 1861) – Sjoerd Rookus (1980): 0-1

 Van Marcel’s partij herinner ik me een ‘matachtige’ situatie in het middenspel. Een zwarte koning op h5, een open g-lijn, wit paard op f5, witte toren op b-lijn of iets dergelijks. Zwarts koning is dus vastgenageld, maar nog niet mat. Met een stapje van de witte koning leek de switch van de toren naar de g-lijn mogelijk en vervolgens zou er misschien mat gedreigd kunnen worden via g2-g3-h3.

Het vervolg heb ik gemist. Later stond er opeens ook hier een 0-1 op het scoreformulier. Er zat inmiddels een dramatische avond aan te komen voor de club.

Bord 3 – Kenneth Muller (wit, 2092) – Hiddo Zuiderweg (LB, 1984): 1-0

 Hiddo kwam in een London-systeem terecht (d4 en Lf4 – opening). Sinds jaar en dag één van mijn favorieten vanwege de talloze combinatie- en offermogelijkheden als zwart de boel in de opening even te slap aanpakt. Wit opende al vroeg de aanval via de h-lijn, en met de witte koning nog steeds in het midden.

Hiddo antwoordde ogenschijnlijk actief op de damevleugel en kreeg ook mogelijkheden op tegenspel. Halverwege de partij waren er desondanks al offers van wit mogelijk (Ta1?). Was het doorslaggevend? Plotseling verscheen er ook een witte pion op g6 en dreigingen over h-lijn en g-lijn. Mat leek er als eerste voor wit in te zitten. De verdediging van zwart moest in elk geval super precies gevoerd worden. Opeens werden er handen geschud. Ook hier bleek het de overgave te zijn van Hiddo.

Bord 2 – Ton van Ingen (LB, 1973, wit) – Mathijs de Jong (2041): ½-½

 Ook hier een opening als bij Hiddo. Dit keer met Ton aan de witte stukken. Hier kwam geen K-aanval op het bord, maar een moeizaam geworstel met de stukken in het centrum. Ton leek langzaam een iets moeilijker stelling te krijgen, maar laat in de avond werd toch tot remise besloten.

 Bord 1 – Edim Salihbegovic (2052) – Klaas Dijkhuizen (LB, zwart, 1971): 1-0

Ik heb onbewust kennelijk een abonnement op de laatste partij van de avond. Tegen oud-clubgenoot kwam de Trompowski-opening (d4-Lg5) op het bord. Die speel ik met enige regelmaat zelf ook met wit. Met zwart heb ik mijn eigen openingszetten gekozen. Ook nu weer bleek het voldoende om snel al het potentiële gevaar van wit te beteugelen. Zodanig zelfs dat op de 16^e zet de stelling volledig in evenwicht was en door mij remise werd aangeboden.

Edim sloeg het aanbod af. Al doorspelend verzuim ik tot twee keer toe een duidelijk en zelfs overwogen plan naar een potremise- stelling te kiezen. De stelling wordt daarna moeilijker en moeilijker, maar blijft dertig zetten lang redelijk in evenwicht. Ik maak een fout, het is al zet 46. Wit profiteert gelukkig niet. Edim probeert de boel te forceren, nauwkeurig spel van beide kanten is nu geboden. Wit bereikt langzaamaan winnend voordeel. Ik zit continu in tijdnood. De vermoeidheid laat zich ook nog eens gelden, bij ons beiden dus. Met 49.e6 geeft gelukkig ook Edim opeens al het voordeel weg. Remise komt nu toch echt in zicht. Het zou een terechte uitslag geweest zijn, maar …

In tijdnood en met 56….. c5 vergooi ik de partij. Met Kf5, wel in een flits in gedachten, was de zaak gered. Ik zag de fout direct en kon in feite ook direct opgeven, maar speel gefrustreerd nog een tiental zetten door.  Het schaken is een hard gelag af en toe. ‘Une triste histoire’ in elk geval voor Lewenborg deze avond. Eindstand 1-7.

 

Geen pakjesavond voor Lewenborg 1 in Denksportcentrum

door: Klaas Dijkhuizen

Ochtend 5 december 2025. Sinterklaas. Wat eerst te doen? Hardlopen 5km, de pakjes, gedichten of een schaakverslag. Dan kies je natuurlijk voor het verslag, maar na het hardlopen.

Gisteravond stond de derde externe NOSBO-wedstrijd op de agenda t.w. Groninger Combinatie 1 – Lewenborg 1. Teamcaptain en verslaggever Klaas, en dus bijna naamgenoot van die man met zijn mijter, was tijdig afgereisd om een en ander hopelijk op tijd te laten beginnen.

GC 1 is het sterkste team in onze klasse en heeft eigenlijk elk jaar een abonnement op het kampioenschap. Lewenborg 1 maakte zich dan ook niet al te veel illusies, maar was wel van plan de huid zo duur als mogelijk te verkopen.  Hiddo Zuiderweg moest om andere schaakverplichtingen afzeggen en Douwe Pol viel daarom voor de tweede maal in.

GC 1 heeft ratingspelers van gemiddeld 2066 (range 1804 -2336) en Lewenborg gemiddeld 1884 (1724-1990). Waarom zo’n sterk team de spelers niet op volgorde van rating opstelt is me een raadsel. Dat is toch een vorm van ‘verplichte’ ethiek in de schaakwereld. We zijn immers geen dammers. Ook bij een opstelling op volgorde zou de uitslag vermoedelijk niet veel anders geworden zijn, maar waren er misschien nog iets spannender partijen geweest. Desalniettemin, een aantal van ons hadden al eens een GM of FM verslagen, dus we gaven het niet bij voorbaat op.

Op volgorde van uitslag verliep de best wel boeiende, interessante en soms spannende avond als volgt: (het ‘toetje met slagroom’ helemaal onderaan)

Bord 7 – Douwe Pol (LB, wit, 1821) – Chelvan Landman (GC, 1804)

 De enige partij gisteravond met ongeveer gelijkwaardige ratings. Douwe zijn e4 werd met d5 beantwoord, de Scandinavische opening. Die werd correct door beiden behandeld. In het middenspel probeerde zwart een K-aanval op te zetten. Pg4 werd aangeboden door zwart en gesteund door h5, maar door Douwe geweigerd. Accepteren betekende een aanval over de h-lijn en diagonaal h2-b8 met T en Dame. Douwe weigerde het offer, wist het gevaar te keren en even later werd de vrede gesloten. Remise. Een mooie start.

Bord 8 – Xander Mostertman (GC, wit, 2061) – Boudewijn Hoogeboom (LB, 1724)

Boudewijn moest dus 340 ratingpunten meer opboksen. Dat probeerde hij na e4 met een fianchetto-opstelling op de K-vleugel. Al heel snel kwam hij echter in moeilijkheden en werd hij langzaam maar zeker onder de voet gelopen. 1-0.

Bord 5 – Ramon Middeljans (LB, wit, 1851) – Himar Ambrono Navarro (GC, 1922)

Altijd veel creativiteit in Ramon zijn spel. Ook gisteren weer. Naar mijn gevoel stond hij na a4 (aanval op Lb5) en met Pe5, twee niet gerokeerde koningen, open lijnen en diagonalen, en daarmee een zeer ingewikkelde stelling toch best aardig. Het vervolg heb ik jammer genoeg niet meegekregen, maar opeens zag ik de beginopstelling weer op het bord staan en kreeg ik te horen, dat hij verloren had. Ik ben benieuwd of mijn snelle diagnose ook klopte.

Bord 6 – Abdullah Almefalani (GC, wit, 1950) – Marcel Pouw (LB, 1851)

Marcel bereikte in het middenspel een geweldig mooie stelling met ruimte, breed pionnencentrum en dat was ook de mening van de inmiddels aanwezige Hiddo, als toeschouwer dus. Op zijn minst een heel kansrijke stelling. Toch zag ik opeens hetzelfde eindscenario als bij Ramon. Ook nu kreeg ik dezelfde uitslag te horen. Tussenstand 3½-½.

 Bord 5 – Nanne van Foreest (GC, wit, 1968) – Jan Wiebe van Veen (LB, 1887)

 Jan Wiebe mocht dus tegen één van de vele ‘Foreesters’, in dit geval Nanne. Het werd een mooie partij na een Pirc-opening (e4, d6). Nanne offerde ergens in het middenspel een stuk in ruil voor drie pionnen en K-aanval. Op een aantal momenten kon ik nog even een blik werpen op de stelling. De grote vraag voor Jan Wiebe was natuurlijk: “Kan ik de K-aanval afslaan?”. Zelf dacht ik, dat het misschien mogelijk was. JW had echter een tweede probleem. De stukken op de D-vleugel waren namelijk niet ontwikkeld. Zijn tegenstander nam dan ook zijdelings beide kanten onder vuur. Het slot heb ik niet gezien, maar de uitslag was wel weer in het voordeel van de hogere ratinghouder. Nanne wint. Daarmee is de wedstrijd al beslist. Het staat intussen 4½-½.

Bord 2 – Machteld van Foreest (GC, wit, 2302) – Ton van Ingen (LB, 1967)

Ton mocht tegen de tweede Foreest in het GC-gezelschap. Niet de minste, want Machteld is NK bij de vrouwen. Zelfs al meerdere keren. Ook hier zien we de Pirc-opening. Het werd een interessante partij waarin het ogenschijnlijk af en toe leek, dat Ton kansen had op (tegen)spel. Ton heeft of moest zijn dame inleveren in het middenspel. De compensatie voor Ton: twee torens, een breed pionnenspel op de damevleugel, Machteld haar koning die vrijwel onbeschermd op h2 stond. Het laatste zou kansen moeten bieden als de zwarte torens zouden kunnen binnendringen. De torens stonden echter niet gezamenlijk op een open lijn en werkten dus niet samen. Ondertussen voerde Machteld met haar dame en een e-pion de druk op naar Ton’s K-vleugel. Ton kreeg geen kans om zijn stelling te verbeteren, hij kreeg ook geen kans om de aanval op de andere zijde van het bord tegen te houden en moest ook het onderspit delven. Het begon op een behoorlijke afstraffing te lijken qua resultaat. En dan is er toch opeens licht in de duisternis.

Bord 1 – Bruno Jelic (LB, 1966, wit) – Savely Jakovlev (GC, 2187) 1-0.

Opeens is er dan zomaar een winstpartij en zelfs aan bord 1 waar Bruno ruim 200 ratingpunten extra moet overwinnen. Hij deed dat op fraaie wijze en zijn partij volgt onderaan. Tussenstand: 5½-1½.

 

Bord 3 – Klaas Dijkhuizen (LB, wit, 1990) – Maurice Schipper (GC, 2302)

Dan de laatste partij van de avond. Ook nu kon ik het niet laten de zaak onnodig een beetje te rekken. De voornaamste reden: ik had geen idee van de rating van mijn tegenstander. Ook hier was er dus sprake van ruim 300 punten ratingverschil.

Na een Engelse opening met c4, fianchetto door zwart, spel over e-lijn en K-vleugel speelde ik een paar wat minder sterke zetten. Op de 12^e zet zegt Stockfish (SF) al -1.4 in het voordeel van zwart. Toch, de stelling is compact en niet 1-2-3 te winnen. Ook Maurice kent een wat mindere fase tot de 29^e zet. Met een fraaie loper-manoeuvre van wit (Lg2, Lf3, Le2, Ld3 en Lxf5) weet ik weer helemaal terug te komen tot 0.0 aldus SF. Tf5 van zwart hangt dan in de lucht.

Een cruciaal moment is op dat moment aangebroken. Ik moet kiezen tussen aanval op dame op de e-lijn met de toren of Tf5 aanvallen met de dame. Kies ik de eerste dan zou ik drie zetten later een betonstelling kunnen hebben en met een goede kans op remise. Ik kies tot mijn spijt de tweede optie. Zo hard geknokt om de 0.0 te realiseren en dan dit.

Drie zetten later ben ik de belangrijke pion op c4 kwijt. De stelling oogt daarna moeilijk tot slecht, wat gerommel wordt ook niet beloond. En omdat ik geen idee had van de sterkte van Maurice rek ik mijn doodsstrijd tot de 58^e zet. Daarmee de eindstand van de wedstrijd op 6½ – 1½ in het voordeel van GC bepalend.

Gedetailleerde uitslag: https://nosbo.netstand.nl/rounds/view/410

Dan hieronder de partij van Bruno. Langdurig gaat het gelijk op, zelfs lang wat lichte plusjes voor zwart, maar vermoedelijk alles binnen de remisemarge. Zwart lijkt dan toe te slaan op de damevleugel en met een mogelijke vrijpion. Dan volgt een zwarte misstap en Bruno slaat genadeloos toe. De eer was gered.

Hier de partij van Bruno met wat commentaar van mijn kant: