door: Flip van ’t Riet.

Te laat, maar toch op tijd arriveerden wij in Delfzijl, invaller Jacob stond ons bij de deur op te wachten en vlot zat ieder achter zijn aangewezen schaakbord.

Zelf aan bord 1, achter mij een zeer geanimeerd gesprek gaande tussen John S. en zijn tegenstander, het leek wel een beetje op het praathuis uit de fabeltjes krant. Het hing van gezelligheid en diverse bijgeluiden aan elkaar.

Zelf speelde ik koning s gambiet wat niet aangenomen werd.

Op het moment dat ik moest gaan nadenken kwam Jacob melden dat (het was mij wel opgevallen dat dat een Fries onderonsje was) nadat ze elkaar diep in de ogen hadden gekeken besloten tot remise. Jacob stond een kwaliteit achter, maar zijn tegenstander was geblesseerd, maakte dit kenbaar middels een verband om zijn hand en sympathieke Friezen moorden dan wel eens maar niet onderling: 0.5 – 0.5.

Sjak stond 1 pion voor in een gelijke stelling met meer stukken naast als op het bord, het leek wel een ruilbeurs.

Zelf stond ik een pion achter maar actief tegen een best wel passieve tegenstander.

John stond een stuk voor, kortom prima.

Zelf kwam ik met een vette dreiging op de koning die mijn tegenstander parkeerde waarna mijn omweg een super vette dreiging was, 3 zetten later mat: 1.5 – 0.5.

Sjak zijn plus ging naar remise, daarna naar min, en in tijdnood en slechte stelling gaf hij op.

John zette zijn pot voort in een soort “kat die een muis laat lopen spel” wint per ongeluk, hij wilde nog een toren slaan, maar….helaas, het was mat: 2.5 – 1.5.

 

Op naar de beker!

door: Klaas Dijkhuizen.

Gisteren hadden we koploper Sissa 1 op bezoek. Het team wat met een 8-0 zege tegen Van der Linde al eerder in deze competitie zijn visitekaartje had afgegeven.  Daar maak je indruk mee. Ook qua ratingpunten mocht de tegenstander zich 76 punten gemiddeld rijker rekenen. Kortom, we hadden ons ingesteld op een zware avond. En dat werd het ook. Om maar met de deur in huis te vallen, we hebben verloren met 2,5 – 5,5. Toch, we speelden aan vele borden boven verwachting en we hebben mogelijk niet er uitgehaald wat er in zat. Dat geldt voor mij en mogelijk aan nog een tweetal borden. Het was een volle bezetting gisteravond, want ook team 3 speelde thuis een wedstrijd tegen Leek.

Het betekende een volle speelzaal en voor de kijkers en spelers was het soms lastig een blik te werpen op de borden van onze teamgenoten. Een uitgebreid verslag per bord kan ik dan ook niet geven.

Op volgorde van de binnenkomst van de uitslagen verliep de wedstrijd dus eigenlijk eerst helemaal niet ongunstig.

• Bord 8 – Marcel Pouw (wit) – Maarten Roorda, remise.
  Hier heb ik geen glimp van gezien, maar gezien het ratingverschil is het een mooie uitslag.
• Bord 7- Valentin Bajrami (zwart) – Wouter Maneschijn, remise.
  Hier zag ik nog een middenspel met een ogenschijnlijk gevaarlijke en vrije f-pion voor Wouter. Mijn beoordeling was, dat deze gemakkelijk was te onderscheppen en dat er dan vervolgens sprake was van een min of meer gelijkwaardige stelling. Het werd dus ook remise en weer een goede prestatie van onze kant oftewel Valentin, omdat zijn tegenstander 114 ratingpunten meer had.
• Bord 5 – Ramon Middeljans (zwart) – Olaf Meijer, 0-1.
  Toen ik halverwege de wedstrijd een blik kon werpen op de stelling van Ramon zag ik een rampzalige stelling. Met Olaf aan zet kon deze met een open g-lijn een doodklap richting Ramon’s koningsstelling uitdelen en de dame leek hierbij in elk geval verloren te gaan. Even later waren alle vier de onderste borden leeg en vertrokken zonder dat de uitslag even aan de team- en wedstrijdleider werd medegedeeld. Dat kan beter heren.
• Bord 6 – Jan Wiebe van Veen (wit) – Niels Brand 1-0 winst (!).
  Ook bij Jan Wiebe mocht ik even langs komen in het middenspel. Op dat moment leek de stelling nog in evenwicht. Na afloop meldde Jan Wiebe me dat hij een aanval over de koningsvleugel kon opzetten, dat hij het keurig had gespeeld en dat de koningsstelling van tegenstander Niels (bijna 100 ratingpunten meer) even later in ‘Brand’ werd gezet. Jan Wiebe boekte, zo bleek later, de enige overwinning.
• Bord 1 – Ton van Ingen (zwart) – Edim Salihbegovic 0-1.
  Ton moest dus tegen ex-Lewenborger Edim. De laatste opende met het bescheiden b3 en koos voor een drie rijen-opstelling, het succesvolle handelsmerk van de Zweed Ulf Anderssen in de jaren zeventig en tachtig. Een actieve tegenopstelling is vaak het logische antwoord. Hoe de wedstrijd is verlopen en of er kansen voor Ton zijn geweest, kon ik niet zien. Van een afstand leek het lang aardig in evenwicht, maar de uiteindelijke uitslag was dus negatief voor Lewenborg.
• Bord 4 – Hiddo Zuiderweg (wit) – Benno de Jongh 0-1.
  Hiddo kreeg de Caro Kann tegenover zich en naast mij leek het lang op een kansrijke en veelbelovende stelling. Zwart had een geïsoleerde h-pion, een dubbelpion op de f-lijn en werd met de lichte stukken en torens goed en zwaar onder druk gezet door Hiddo. Een stelling waar je echter wel goed moest zoeken om een winnend voordeeltje binnen te halen. Ook aldus Hiddo. Hij zocht het in een lange geforceerde afruil. Het effect was averechts. Nog erger, Hiddo belandde door de afruil in een slecht eindspel. De bordjes waren opeens duidelijk verhangen en stap voor stap werd door tegenstander Benno de winst binnen gehengeld. Ik ben benieuwd wat Stockfish van Hiddo’s stelling zegt. Zouden we een (half) punt zijn misgelopen?
• Bord 2 – Bruno Jelic (wit) – Mathijs de Jong, remise.
  Links van mij bereikte Bruno, ook naar eigen zeggen, een kansrijke stelling. Kenmerken van de Aljechin in het middenspel, maar de opening was geen Aljechin. In elk geval had Bruno veel ruimte in het centrum, een goede opstelling van Dame, Loper en Torens en pionnen en dus leek de vis ook hier aan de haak te zitten. In mijn jeugd knapte, met een dikke karper, brasem of voorn aan de lijn, het snoer. De tweede keer met een dikke vis aan de haak zwaaide ik de hengel in een boomtak. Dat moet je niet doen als je een vis wilt vangen. Ook de vis met haak ontsnapte. Bruno koos in de partij voor een afwikkeling naar pionwinst in een T- en pionnen-eindspel. Een heel moeilijk eindspel bleek in onze analyse en die verzandde dus ook in remise. Zeer waarschijnlijk had ergens in het middenspel een andere keuze gemaakt moeten worden. Mogelijk hebben we dus hier ook een half punt gemist.
• Bord 1 – Klaas Dijkhuizen (zwart) – Gertjan Haan 0-1.
  Alweer de laatste van ons team, alweer een partij van 70 zetten. Mijn zoveelste dit seizoen. Het werd weer een heel bijzondere. Met zwart antwoordde ik Konings-Indisch en wit besluit om zijn hele voorraad pionnen van c2 tot h2 in 11 zetten naar voren te schuiven. Gemakshalve laat hij de hele verdere inboedel bijna op de onderste lijn staan. Geen stuk, behalve Pc3 en Le3, werd ontwikkeld. Stockfish (SF 16) vond het een logische aanpak tot mijn verbazing. Toch had ik op de 10^e zet even wat alerter moeten zijn en h5 moeten spelen. Als compensatie mocht ik met de zwarte loper de witte koning via h4 aan het wandelen zetten. Stockfish vond het heel gewoon. Op zet 14 bereikte wit met Kc2 zelfs een plus 1.2. Ik koos voor een blokkade op de K-vleugel en dekte mijn loper op h4 met g5. Wit moet dan in elk geval de kwaliteit offeren om deze indringer weg te krijgen. SF 16 was het weer met me eens. Wel kwam ik in een slechtere stelling waar ik eigenlijk niets meer kon, maar wel met een bijna totale blokkade. Wit aarzelde gelukkig lang met een concreet plan van aanpak, maar de plus ging wel naar 3.3 op zet 31. Ik raakte in tijdnood in een stelling waarin elke onnauwkeurigheid de nekslag kon zijn. Gelukkig raakten we beiden vermoeid. Ook Gertjan begon zwakkere zetten te doen, maar had wel veel meer tijd. Na zijn f4 (zet 37) antwoordde ik niet perfect, maar wel kreeg ik daardoor later ook kansen op mijn eerste tegenspel. Zwart ruilde L+P voor T.

Op zet 42 liet ik het nemen van een belangrijk pionnetje (g4) ten onrechte achterwege. Wit worstelt zich ondertussen door de betonstelling heen maar heeft nog steeds niets concreets. Ik leef nog, minder dan een minuut soms op de klok. We gaan naar zet 52. Met Txa4 (prima aldus SF, mat of damewinst bij nemen met koning) deelde ik een superverrassende dreun uit richting wit’s koning. Jammer dat Gertjan zoveel tijd had. Ik moest het nog steeds met seconden doen. Het bleek desondanks supergoed te gaan volgens SF. Maar na de Txa4 werd deze niet genomen. Toen had ik met terugtrekking na Ta8 zowaar gelijkspel gehad, aldus mijn adviseur SF (1^e keer). Ik koos echter voor een offer van de toren op b4 wegens tijdgebrek. Fout, want wit gaat weer naar een plus van 6 in gecompliceerde stelling. Ik sta verloren op zet 59 en na wit’s foute antwoord Pxd6 weer gelijk!! Tweede keer. Dat had ik echter niet door. Ik had de zet moeten antwoorden, die later volgt.

Het bord wordt langzamerhand wat leger. Weer doe ik een superzet, maar al wel in de ‘verlies mind-set’. Nood breekt wet trouwens, want ik dreig mat te gaan. Ik offer ook de tweede toren op c3 met schaak. Zou er nog eeuwig schaak in zitten? Voordeel wit aldus SF: 0 ! Ja dus, maar….. ik zag de juiste methode net niet. Pas op zet 63 kies ik voor het verkeerde schaakje Db1 (na Db3 eeuwig schaak). Dus dat was een heel duur schaakje. Nog net weet Gertjan een veilig veld op a4 te vinden. Op zet 69 moet ik hem feliciteren. Ik voel me gesloopt. Zo dichtbij een half punt.

Onze grote filosoof Johan Cruijff zei het al: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt”